حرفهای یک قورباغه!

تمام شد!

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در سه شنبه ششم اسفند 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

من پریشان دیده می دوزم بر او

          بی صدا نالم که : اینست آنچه هست

                       خود نمی دانم که اندوهم ز چیست

                                     زیر لب گویم : چه خوش رفتم ز دست

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در سه شنبه دهم دی 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

حالم خوبه!اومدم بیرون از تنهاییمبا یه حس قشنگ قورباغه ای که این بار یکی بهم هدیه داده ...

یه حس شیرین که نمی خوام از دستش بدم ... حسی شبیه "معشوق" بودن!

تا دیروز فکر می کردم باید عاشق باشم که بتونم ترانه های ناب بخونم ... اما حالا فهمیدم که میشه

عشق کسی باشم و عاشق عشق شم و بخونم

فعلا همه ی آسمون دلم آبی و روشنه ... خدایا قرارمون که یادمه و یادت نمی ره ... شکر و شادی ...

قربون نگاه همیشه مهربونت برم فراموشمون نکن

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

چند روزی هست که قورباغه رفته توی خودش و بیرون نمیاد .یه دنیا تلاش کردم که بیارمش بیرون از حس

عجیبی که داره اما نشد.دیگه ترانه ای در کار نیست.ذوقی نیست.شعری نیست.گاهی  واسه خودم

غصه ام میگیره که حتی خودمم خودمو تنها گذاشتم!!

به زمان احتیاج دارم که برگردم... دلم واسه خودم لک زده ... کجای این دنیا گم شدم؟!

خدای نازنینم کمک!

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در سه شنبه شانزدهم مهر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

رمضان اومد!

 تا یه ماه توی سرزمین ما پر از مهمونیه ... همه دعوتن ... من و جلبک و نیلوفرا و حتی اون پرنده ی

مهاجر که حالا دیگه معلوم نیست دل به ترانه های کی داده!

رفتیم دنبالش و آوردیمش به سرزمینمون ... از امروز همه ی آهنگای شادمو تقدیم به رمضان دوست    

 داشتنیم می کنم و دل میدم به عاشقانه های عجیب و دوست داشتنیش.

خدای نازنینم من شروع کردم ... میخوام  برگردم ... دستامو می گیری مثل همیشه؟؟

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

قرار نیست همیشه غمگین بمونم ... قرار نیست حسرت خوردنو یاد بگیرم ... قرار نیست رنگ ببازم و

قدیمی شم ... می خوام خودم باشم ... همون قورباغه ی همیشگی!!

نه این همیشه ی اواخر ... همیشه ی همیشگیم ... پر از ترانه و آواز ... پر ساز ... پر از شور زندگی!

میخوام از بودن در بیام و شم!! مثل همیشه سر به سر نیلوفرا بزارم و با جلبک موندگار برکه

شوخی کنم و واسه لاک پشت دلیلای احمقانه بیارم و نفس بکشم و داد بزنم و ...

 بابا ختم کلام:خودم بشم!

خدای خوشگل و مهربونم من محتاجو یادت نرفته که؟؟!!

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در جمعه یکم شهریور 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

دارم باور می کنم که تموم شدم ... خیلی سخته هااا ... ولی من حقیقتو همیشه بیشتر دوست

داشتم!

می گفت هر جا بره بر می گرده ... می گفت فقط توی سرزمین قورباغه های آوازه خوان می تونه نفس بکشه ...

می گفت فقط سبزی وجود من توی خاطر بهاریش می مونه ...  آواز خوندن من تنها پژواک خلوت و تنهاییشه ... اما ...

اما همیشه نمیشه به حرفای هر پرنده ی مهاجری اعتماد کرد .اینو لاک پشت پیر بهم گفت ولی من تقلا

کردم که ثابت کنم همه ی  تجربه ها درست نمیگن اما چه فایده!

میگن قورباغه ها هم می تونن واسه بقیه یه تجربه باشن ...

بازم یه سوال ... حتی من آوازه خوان ؟؟؟؟ این ظلم نیست؟؟؟

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در یکشنبه بیستم مرداد 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

چند شب پیش ... نه! ... چند روز پیش .... شاید چند ماه ...اصلا مگه فرقی داره؟

چند وقت پیش از برکه ی بالایی به سرزمین قورباغه های آوازه خوان مهمون اومد!

همه چی رو طلایی چیدیم ... شب چراغ ها رو ... پروانه ها رو ... ابر آسمونو ... همه چی طلایی شد

حتی من قورباغه ی همیشه سبز!!!

اما انگار پرنده ی مهاجر اینا به دلش نمی نشست ....آخه پر زد و رفت

حالا من موندم و یه دل که اونم طلایی شده...

میگم اگه قورباغه باشی و طلایی بخونی ... بازم کسی میشنوه؟!

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در جمعه یازدهم مرداد 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

نه!!!

اين بار نه دل به هم سرايي كلاغ هاي كوه پشت آلونكا دل ميدم نه منتظر رعد و برق مي شينم!

اين بار خودم دست به كار ميشم!

با يه حس غريب قورباغه اي ... با يه حس جنگيدن ... يه حس حضور!

دوباره شروع مي كنم:۱.من هستم!

                             ۲.تا هستم از قورباغه بودن دم مي زنم!

                             ۳.قورباغه بودن يعني خوندن و ترانه سرايي و پيش داوري!

                             ۴.حضور دارم ... ديده ميشم ... لبخند مي زنم .... پس هستم!!!!

نوشته شده توسط قورباغه ی آوازه خوان در پنجشنبه ششم تیر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت